امروز من رو یاد ۳ سال پیش می ندازه.دورانی که در مسئولیت سرپرستی روزنامه خراسان در خراسان جنوبی تصمیم ورود به عرصه مجازی گرفتم و منجر شد به تولد یادنوشته ها (البته با نام خبرنگار ).تقارن اون روز با ورودم به عرصه خبرنگاری هم زمان بود و به نوعی امروز،یاد نوشته ها می شه ۳ ساله و دوران خبرنگاریم ۱۳ ساله.

     همیشه از این روز به هدیه خدا یاد می کنم،هدیه خدا قلمی بود که در دستم نهاد و این توفیق تا حال تداوم داشته و امیدوارم هیچ وقت،هدیه اش رو ازم نگیره.گرچه در جمع دوستان اهل قلمی که بیشتر خوانندگان این وبلاگ رو تشکیل می دن نباید خودم رو خبرنگار جا بزنم ولی مفتخرم که هنوز در محضر خیلی هاشون شاگردم.