بعضی آدما توی دل و زندگی ما اون قدر جا دارن که دوست داری هر کاری ازت بر میاد براشون انجام بدی.در عوض،افرادی هم هستن که نه تنها نقش موثری توی زندگیت ندارن بلکه از خوشی ها و موفقیتاشم دورت می کنن.با این مقدمه میرم سر اصل مطلب و این که دیروز سه شنبه،مهدی از بهترین دوستان صمیمی،قدیمی و هم سنم،ازدواج کرد و با این اشتباه بزرگش از جرگه مجردا خارج شد .

     گرچه یه خرده به خاطر این کارش که نسل رو به انقراض دوستان مجردی که با هم بودیم،با هم بزرگ شدیم و حتی با هم زندگی کردیم رو به خطر انداخت ازش دلخورم ولی این عملش رو در مقابل هزار تا کار خوبش نادیده می گیرم.راستش از میون حدود ۱۵ نفر بچه هایی که سابقه دوستیامون به ۳۰-۲۵ سال می رسه فقط من و اون مجرد مونده بودیم که او هم پرید و من همچنان رکورددار سمج ترینشون باقی موندم .

     از اون جایی که مهدی،برام خیلی عزیزه و از طرفی،همسرش،خواهر یکی از دوستام و دختر خاله یکی دیگه از رفیقامه،لازم دیدم این پست ویژه رو بهشون اختصاص بدم و توی این روزای خوب که همش جشن و شادیه از صمیم قلب این وصلت و پیوند نیک رو بهشون تبریک بگم و بازم از صمیم قلب براشون آرزوی خوشبختی کنم.امیدوارم زندگیه سرشار از شادی داشته باشن و به پای همدیگه پیر بشن .